Home

Knuf

Laatste logs

Jardín de Cactus 1
Fundación César Ma…
Fundación César Ma…
Punta del Papagayo
de letter h
Stranden
Zondag

Bloemschikken

Uitdaging

Stedenbezoek

Mail

Uitdrukkingen

Fotobewerking

Linken

Over mijzelf

Archief

Aanbevelingen



Waarschuwing


Powered by Pivot - 1.40.7: 'Dreadwind' 
XML: RSS Feed 
XML: Atom Feed 

Jardín de Cactus 1

Vrijdag 28 November 2014 om 00:00

Vanaf de Fundación César Manrique zijn we gereden naar de Jardín de Cactus. Het allerlaatste project van César Manrique.


De toegangspoort draagt duidelijk zijn signatuur.


Deze cactustuin is aangelegd in een oude steengroeve. Het feit dat de tuin in een oude steengroeve aangelegd is, zorgt ervoor dat de cactussen beschut liggen/staan tegen de harde wind die over het eiland waait. Wie de cactussen ziet, begrijpt dat deze planten gevoelig zijn voor wind. Hun stekels kunnen de cactussen dan misschien wel tegen plantenetende dieren en nieuwsgierige mensen beschermen, tegen de harde wind zijn vooral de hogere cactussen niet zo goed bestand. De cactustuin is op verschillende niveau's aangelegd. De meeste cactussen bevinden zich op het grote centrale veld dat het laagste ligt. Het bevindt zich een meter of tien onder het aardoppervlak. Dat komt omdat hier een kuil ontstaan is door het afgraven van woestijnas. Rondom het centrale veld zijn enkele terrassen aangelegd. In de tuin staan duizenden soorten cactussen die van over de hele wereld afkomstig zijn. Hoewel de meeste cactussoorten in het wild niet op Lanzarote voorkomen, gedijen ze uitstekend in Jardín de Cactus. Dat komt dankzij het vrij droge en warme klimaat dat Lanzarote kent. Als je de tuin binnenkomt, heb je direct een prachtig overzicht. (klik op de foto voor een vergroting)


Er staan wel bordjes bij sommige cactussen met de namen. Omdat ze niet overal bij staan, noem ik geen enkele naam. Wandel nu rustig door de tuin aan de hand van de foto's. Zo heel af en toe schrijf ik er iets bij.











Een watercactus bestaat blijkbaar niet. De reden misschien dat er waterlelies in een vijver drijven. ;-)



Om een indruk te geven hoe groot sommige bolcactussen zijn, heb ik een foto gemaakt waarop Annemarie een exemplaar staat te fotograferen.



Deze foto is de laatste van vandaag. Morgen laat ik nog meer cactussen en wat andere planten zien.





voor de UITDAGING (Thursday Challenge)

(klik ► ► ► ► ►)   

onderwerp deze week:   BLADEREN



Log ..... 2.949 ..... sinds 12-08-2006

Fundación César Manrique 2

Donderdag 27 November 2014 om 00:00

Vandaag bekijken we de vijf in elkaar overlopende vulkanische kamers (lava-bellen), ieder met een eigen karakter. Als we de basalttrap zijn afgedaald, komen we in de lava-bel waarin zich bronnen bevinden.


Van daaruit lopen we via een indrukwekkende gang naar de eerste kamer.


De witte kamer.


Vervolgens komen we in de rode kamer. Deze ligt direct onder de grote woonkamer en dient als een soort centrale gang.


Nu komen we bij het zwembad van vulkanische oorsprong, dat we van bovenaf al bekeken hebben.


De volgende lava-bel is de zwarte kamer.


Doorlopend zien we een kunstwerk, dat ook al van bovenaf zichtbaar was.


En weer gaan we door een indrukwekkende gang naar de volgende kamer.


En zien allerlei kunstobjecten in een tak hangen.


En zijn dan in de gele kamer aangekomen.


Indrukwekkend en mooi om te zien. Maar ook de tuin waar we nu zijn aangeland, is mooi. Mede door de muurschildering uit 1992. (klik op de foto voor een vergroting)


De tuin buiten de muur is een voorbeeld van hoe de wijngaarden op het eiland zijn aangelegd. Halfronde muurtjes om kuilen heen.


Nog een laatste blik op de toegangspoort, voordat we naar ons volgende doel van die dag vertrekken.


Op de eerste de beste rotonde die we passeren, staat uiteraard een bewegend object van de kunstenaar.


Log ..... 2.948 ..... sinds 12-08-2006

Fundación César Manrique 1

Woensdag 26 November 2014 om 00:00

Een volgend reisdoel was de Fundación César Manrique in Tahíche.


Hoewel het de bedoeling was om via de hoofdweg naar Tahíche te gaan, maar wat een beetje mis ging, vonden we achteraf dat we een fantastische route hadden gereden. Langs hoge vulkanen en met spectaculaire uitzichten.


Van verre zagen we al waar we moesten zijn aan het bewegende kunstobject bij de ingang. Dit is een van de vele in het oog springende objecten die op het eiland, voornamelijk bij rotondes, staan van de kunstenaar César Manrique. Deze kunstenaar/architect/bouwadviseur heeft een grote rol gespeeld bij hoe het eiland Lanzarote er nu uitziet. Hij is er verantwoordelijk voor dat de woningen op Lanzarote hoofdzakelijk wit zijn met de typerende groene, blauwe en bruine kozijnen, deuren en ramen. Uniek object is zijn voormalige huis bij het dorp Tahíche, dat op slechts vijftig meter staat van de plek waar hij in 1992 ten gevolge van een verkeersongeval overleed.


En dat huis wilden wij bekijken. Het is tegenwoordig een museum dat opengesteld is voor het publiek: Fundación César Manrique. Je kunt hier met eigen ogen zien hoe Manrique een vijftal lava-bellen omgebouwd heeft tot een woning waarbij het vulkanische landschap centraal staat. Er zijn prachtige ruimtes van gemaakt die door middel van gangen en trappen met elkaar verbonden zijn. Het toegangshek is alleen al schitterend om te zien. Maar er kwam nog veel meer moois.


Voordat we het huis binnengingen, kwamen we langs nog een bewegend object. Vrolijk al die kleurtjes.


Op de begane grond was de voormalige centraal gelegen woonkamer gesitueerd, met een grote lavabel in het midden. Deze bel biedt prachtige doorkijkjes naar de daaronder gelegen ruimten.






In de voormalige woonkamer hangt veel kunst. Niet alleen van de kunstenaar zelf, maar ook van collega's. In de voormalige slaapkamer, ook gelegen op de begane grond, zijn sculpturen te zien.


Vanuit deze ruimte kom je via een indrukwekkende basalttrap een verdieping lager, waar vijf natuurlijke lavabellen zijn, die César Manrique met gangen door de lavastroom heen met elkaar verbonden heeft. De ruimten die hij daar gecreëerd heeft, laat ik morgen zien.


Log ..... 2.947 ..... sinds 12-08-2006

Punta del Papagayo

Dinsdag 25 November 2014 om 00:00

Nadat we rondgekeken hadden bij Playa Mujeres, zijn we naar Punta del Papagayo gereden, het zuidelijkste punt van Lanzarote.


Wij hadden tijdens ons verblijf op Lanzarote de beschikking over een leuk autootje, met gelukkig een redelijk hoge instap. Die auto was spiksplinternieuw. Toen we vertrokken van het vliegveld stond er nog maar 6 km op de kilometerteller. Hier en daar zat nog het beschermingsfolie op drempels, deurkrukken etc. En met dat nieuwe autootje moesten we, om Playa Mujeres en Punta del Papagayo te bereiken, rijden over hobbelige wegen.


De Punta del Papagayo doet met denken aan de Noordkaap qua vorm.


Er zijn hier ondergrondse ruimtes, die met oud-Canarische tekeningen versierd zijn. Ik ben er niet in geweest.


Ook hier zijn ruïnes te zien van een van de oudste vestingen van de archipel.


Het water in de baai is super helder. Mooi om in en bij te recreëren.


Maar je kunt natuurlijk ook bij een van de ruïnes gaan zitten.


Nog iets verder doorlopen en je kunt er wat drinken en een hapje eten.


Zo mooi om te zien die verschillende baaitjes gescheiden door de gestolde lava.


Maar kijk je landinwaarts dan vallen de prachtig gekleurde vulkanen op.



Log ..... 2.946 ..... sinds 12-08-2006

de letter h

Maandag 24 November 2014 om 12:00







Op de blog van Melody kunnen iedere maandag foto's van letters geplaatst worden. Niet een 'gewone' letter die ergens op staat, maar een letter die je in een voorwerp, de natuur of iets dergelijks ziet. Om mee te doen, zul je goed in huis en je omgeving moeten rondkijken om letters te vinden. Als je daarmee begint, zul je al snel merken dat dat best verslavend is. Er zijn veel letters te ontdekken in allerlei dingen. Deze week is de letter 'H' aan de beurt. Als je het ook leuk vind om aan deze uitdaging mee te doen, klik dan hier voor de log van Melody.







voor al mijn geplaatste foto's tot nu toe van het ABC

(klik ► ► ► ► ►)   


Stranden

Maandag 24 November 2014 om 00:00

Om de vermoeidheid in de benen van het vliegen er uit te lopen, zijn we de eerste morgen dat we op Lanzarote waren naar het strand niet ver van het hotel gelopen. Het was er niet druk. Waarschijnlijk doordat het niet echt zonnig weer was. (klik op de foto voor een vergroting)


Wij logeerden in Playa Blanca, in het zuiden van het eiland. 's Middags zijn we naar Playa Mujeres gereden.


Door de lavastromen die duizenden jaren geleden in de zee stroomden, zijn er kleine baaien ontstaan, waarvan Playa Mujeres er eentje is.


Op het strand is nog oude bebouwing te vinden.


De witte huizen vallen goed op in het grijze landschap.


Die eerste dag kon ik al genieten van prachtige golven, die we de overige dagen ook vaak zagen.


Log ..... 2.945 ..... sinds 12-08-2006

Zondag

Zondag 23 November 2014 om 00:00

Weer thuis na twee weken vakantie op Lanzarote, ga ik de komende dagen foto's die ik op dat bijzondere eiland heb gemaakt, laten zien. Op een markt zagen wij een ezel heel triest staan. Dat deed me aan een spreekwoord denken.


De zondagse bloemetjes zijn de komende tijd bloemen die ik daar heb gefotografeerd. Van sommige weet ik de naam, van andere niet. Vandaag eentje die ik niet weet, maar ik vond het een schattig bloemetje. Iedereen een


Log ..... 2.944 ..... sinds 12-08-2006