Vrijdag 30 Juli 2010 om 00:00
Gelukkig waren er in het huis van de oudste dochter geen stekeligheden te vinden. Alles was pais en vree. In de tuin zag ik er echter genoeg. Scherpe, zachte, lange, korte, dikke, dunne, te kust en te keur. Neem nu bijvoorbeeld de stekels aan de vruchten van de Hongaarse acanthus (Acanthus hungaricus). Lange lijzen.
Enigszins stekelig is de kogeldistel (Echinops bannaticus). De stekels bieden al heel voorzichtig een blik op de bloemetjes die er later uitkomen en dan voor een prachtige bloemenbol zorgen.
Heerlijk poezelig bij elkaar de stekels van de trosgierst (Setaria Italica). Mooi om in boeketten te gebruiken.
De zachte stekeltjes van het roestbruine bloemhoofd van de zonnehoed (Rudbeckia purpurea) vragen er eigenlijk om om even geaaid te worden. De bloem zou niet misstaan op een van de dameshoofden tijdens Prinsjesdag.
Deze stekels zijn niet zo lieflijk als de voorgaande. Maar de bijen, hommels en overige insecten die in de grote kaardebol (Dipsacus fullonum) een overvloed aan nectar vinden, trekken zich daar niets van aan.
Zacht en decoratief zijn de pluizen van de clematis.
De mooist gekleurde stekels, maar ook de meest gemene zijn die van de Japanse wijnbes (Rubus phoenicolasius). Aan de stelen zitten zeer veel roodbruine klierhaartjes maar ook stekels, die bij aanraking in de huid achter kunnen blijven. Oppassen geblazen dus als je de vruchten wilt snoepen.
Klik op deze afbeelding om de foto's in groter formaat te bekijken.
Mijn inzending voor Thursday Challenge: (klik ►)
Donderdag 29 Juli 2010 om 00:00
In de tuin van de oudste dochter zag ik gisteren vlinder(tje)s die ik bij ons nog niet had gezien, die ik nog nooit had gezien en ook een wel heel aparte.
Vorig jaar hadden wij in onze tuin de hangende tuintjes van Annemarie met allemaal kruiden. Daardoor fladderden toen hier wat muntvlindertjes (Pyrausta aurata) in het rond. Dit jaar zijn de tuintjes in Oostenrijk en kwamen de vlindertjes niet. Bij de oudste dochter waren er genoeg. Kriskras vlogen ze door elkaar. Gelukkig voor hen zijn er genoeg bloemen en dus genoeg eten. Tot nu toe had ik nog nooit de onderkant gezien, maar nu wel.
Dat er alleen op deze paar bloemetjes een drietal zit, geeft een beetje aan hoeveel er wel niet rondvlogen.
Een vlinder die ik nog nooit eerder heb gezien, is het klaverblaadje. Ik ben er niet zeker van of het het gewoon klaverblaadje (Macaria notata) is, of het donker klaverblaadje (Macaria alternata). De verschillen tussen die twee zijn heel klein.
Een veelvoorkomende vlinder is de atalanta (Vanessa atalanta). Een heel mooie vlinder. In onze tuin heb ik hem ook gezien, maar ik kon hem niet goed op de foto krijgen. Gelukkig zag ik er bij de oudste dochter eentje die wel rustig bleef zitten. Dit exemplaar bleek achteraf heel apart. Op deze foto is al een beetje te zien waarom hij zo apart is.
Toen ik de foto's maakte, zag ik niet dat hij anders dan normaal is. Pas thuis, op het beeldscherm, viel het op. Deze vlinder heeft óf een gespleten tong óf een dubbele tong.
Ik vraag me af of het beestje er last van heeft, of dat het een voordeel is. Beide tongen kunnen in ieder geval keurig opgerold worden.
Klik op deze afbeelding om de foto's in groter formaat te bekijken.
Woensdag 28 Juli 2010 om 00:00
Het werd al wat donker, zeker ook doordat de lucht behoorlijk aan het betrekken was, maar toch ben ik op de fiets gestapt voor zomaar een rondje. Ik kwam uit in het haventje van Smalle Ee. Een idyllisch plekje.
Ver weg, maar toch ook weer niet, van het watersportgeweld dat momenteel heerst in de provincie nu het volop zomervakantie is.
Het is een bijzonder haventje, want de rollen zijn er omgedraaid. De boot ligt op de wal en de stoel in het water.
Op de terugweg ben ik langs ons strandje gereden. Er was geen kip te zien. Nou ja, heel in de verte zat op een paal een aalscholver. De lucht betrok steeds meer, dus tijd om naar huis te gaan.
Toch kon ik het niet laten om via een omweg te fietsen. Ik had mazzel, want zou ik vandaag over de dijk van ons riviertje rijden, dan moet ik naar alle waarschijnlijkheid slalommen rond alle uitwerpselen van de schapen. Nu graasden ze nog heel vredig op hun overnachtingsplek.
Het blijft een apart gezicht, vind ik, een schaap dat op haar knieën aan het grazen is.
Klik op deze afbeelding om de foto's in groter formaat te bekijken.
Dinsdag 27 Juli 2010 om 00:00
Zondagmorgen stopte ik abrupt met fietsen toen ik deze gehoornde jongedames gedeeltelijk in de schaduw achter het hek zag staan en liggen.
Tijd om mijn achterwerk wat rust te gunnen en tijd om de meisjes eens wat nader te bekijken. Want zeg nou zelf, zijn het geen snoepjes?! Ik heb trouwens wel een beetje met sommige te doen vanwege de vliegen op hun kop. Dat lijkt me vreselijk irritant.
Wat ik over het hoofd had gezien toen ik zo plotseling stopte, was dat tussen de meiden ook een jongeheer liep. Blijkbaar voelde hij zich toch niet zo op zijn gemak, want hij keek maar triest. Maar wat wil je ook met een ketting om je horens en een ring door je neus. Zocht hij nog steeds de spenen van zijn moeder en viel hij daarom de dames lastig. Het is voor mij een vraag en voor de boer een weet.
Koeienneuzen hebben wat, vind ik. Deze pink had zo te zien haar neus in de waterbak gestopt om het broodnodige vocht naar binnen te krijgen in de warmte.
Toen verschillende dametjes nu niet bepaald ladylike hun tong naar me gingen uitsteken, was het tijd voor me om op te stappen.
Maar niet zonder dat ik een spiegelend oog te 'pakken' had gekregen. Want ogen van dieren spreken mij het meeste aan. Zeker de fluweelzachte van koeien.
Klik op deze afbeelding om de foto's in groter formaat te bekijken.
Gistermiddag heb ik mijn eerste afspraak met de internist/oncoloog gehad. Volgende week begin ik met de hormoonkuur, eigenlijk anti-hormoonkuur. Dit omdat er in de eerste schildwachtklier wat zwevende cellen waren gevonden en vanwege de (bijna) onmogelijkheid om later indien nodig alle okselklieren weg te halen. Eerst ga ik 2 jaar Tamoxifen gebruiken. Het voert wat te ver om dit principe op deze plaats uit te leggen. Wil je er meer over weten, klik hier. Zoals het er nu na vernieuwde inzichten uitziet, zal ik 7 (was 5) jaar pillen slikken. Dat lijkt lang. Maar als je bedenkt dat ik ongeveer 20 jaar DE pil heb geslikt, wat zijn dan 7 jaren. Bovendien voor je gezondheid doe je toch alles zonder morren.
Maandag 26 Juli 2010 om 00:00
Gistermiddag zaten we op het terras aan het water bij de jongste zoon en daar zwom een fuut heel dichtbij rustig in het rond.
Niets bijzonders, zou je denken. Een fuut is een heel schichtige watervogel en of wij nu bewogen, of wanneer er een boot(je) langsvoer, de fuut dook niet onder en zwom niet weg. Ze bleef in de buurt. Ze rustte zelfs zo af en toe even uit met haar snavel tussen de veren.
Ik begreep pas wat er aan de hand was, toen na een hele lange tijd een jong kwam aangezwommen.
De fuut had blijkbaar een oogje in het zeil gehouden terwijl het jong sliep. Nu het wakker was, konden beide aan hun toilet werken.
Klik op deze afbeelding om de foto's in groter formaat te bekijken.
Zoals jullie gisteren gezien hebben, miste de laatste jonge struiksprinkhaan een achterpoot. Lijkt me knap lastig voor het beestje, want het is wel een 'springpoot'.
